Ne seversiniz, ne istersiniz? Ah istekler sonu yok onların. Bazen yaklaşırsınız, göz kırpar size dileğiniz. Tam yakalayacaksınız bir sihir kıvılcımı gibi kaybolur ortalıktan. Geride sağa sola bakınan şakın birisi. Ya dilekler; biter mi istekleriniz. Tekrar elinizi uzatmaz mısınız? Ben uzatırım hele bu bir papatyaya yapraklarını koparmamak için uzanan bir elle hiç çekinmem. Mutluluğa uzanan eller. Buna kalbiniz ne der?
Küçükken ne isteklerim vardı. Uçmak, zengin olmak, her şeyi yapabilmek. Daha neler neler... Sonra büyüdüm. İlk defa aşık biri olduğumu anladığımda dileğimi diledim. Baktım gökyüzüne, kapattım gözlerimi. Diledim dileğimi: "gerçek bir sevgi". Ne zaman konu isteklerden açılsa hep bunu tekrardım içimden. Çok mu zordu benim isteğim? Yıllar geçti binlerce sevgi gördüm ama benimkini göremedim. İsteğim hala olmamıştı. Bekledim, sıkıldım ama yine bekledim. bazen ağladım bu kadar zor mu diye, bazen haykırdım gök yüzüne yıldızlara; "verin benim dileğimi geri" diye. Ölümün kıyısında son haykırışımda bir ses geldi içimden. Tonunu hiç bilmediğim sanki bir ruh gibi. Dedi ki :"zaten isteğin gerçekleşti, sadece bak". Baktım. İlk kalbime baktım hemen anladım adresin neresi olduğunu. Sanırım ben isteğime çok kaptırmıştım kendimi. Olmayacaktı zordu yaşanmayacaktı… Bunların selinde; selin ortasındaki tepeciği göremedim. Geç değildi baktım ve gülümsedim. Dileğim karşımdaydı. Bir papatya gibi açmış; güneşi, hayatı en önemlisi beni karşılamaya hazırdı. Titrek sesle konuşmak istedim. Utandım. Kaç gün geçmişti ne kadar olmuştu bilmiyordum. İsteğim beni beklemişti. Ben onu yıllarca beklerken o da beni beklemişti. Sonra yukarıya baktım ve içimdeki fısıltıya; "sağ ol" dedim. Gözlüğümü kaybetmiştim belki de hiç takmadığım gözlüğümü." Sağ ol"
İsteğim karşımdaydı. Yıllarca beklediğiniz bir şeye kavuşunca ne yaparsınız? Ben ne yapacağımı bilemedim. Sordum kendime ona gerçekten o muydu? Sen misin isteğim. Biliyor musunuz, istekleriniz size hiç küsmüyor. Benimkide küsmemiş. papatyanın yaprakları bükülmüş zaman zaman ama yine küsmemiş. Gerçek sevgi. Belki bir tane değil birkaç tane dilemişsinizdir. Ama bana bir tanesi yeterdi ve oldu. Bu sevgi aşktı. Daha ötesi ne olabilirdi ki? Bir çiçeğim var artık. Her şey bitmedi onu nasıl tutacağımı iyi bilmeliyim. Dilemek çok kolay ya dileği elinde tutmak? Sıkı tut kaçmasın! Artık sımsıkı tutmak istiyorum sevgimi. Bana hayat veren kişiye sadece ona vermek istiyorum sevgimi. Sevgi biter mi. Gerçeği bitmez. Bunun için dileğim buydu. Artık onu bir an kaçarsa tekrar yakalayabilirim. Sevgim küsmeyecek bana hep mutluluk verecek ya sonra. Sonra mı; ona "benimle uçar mısın" derdim. Bunu söylerken bile uçuyorum. Uçmak kanatlarla mı olur sadece. Bir nehirde de uçabilirsiniz. Bulutların arasında düşmeden kalmak gibi. Bir bebenin düşmek isteyipte annesinin tutması gibi. Tutuyor dileğim beni. Çok mutluyum ben, çok. Papatyam elerim rahatsız ediyor mu? "Bu ne biçim soru mu" dedin? Bilmiyorum hiç bu kadar yakın olmamıştım kalbimin çiçeğine. Hiç tutmamıştım ellerimle. Papatyam sen mutlu musun? Yoksa tutsak bir dilek misin? Sağ ol papatyam. Cevabı sadece ben duydum bu bana yeter. Dilim tutuldu sadece papatyama bakmak istiyorum sadece bakmak. Dileğim karşımda aslında kalbimin tam ortasında.
Gerçekleşti mi sizin dileğiniz? Yoksa hala çocukluk hayallerindeki dileklerle misiniz? Geç kalmadan bir silkelenin. tekrar tekrar düşünün. Dilemekten korkmayın. Dileğinizi beklemekten de. Çok isterseniz olur belki. Tıpkı benimki gibi
13 Ekim 2007 Cumartesi
Dilek
Kaydol:
Kayıt Yorumları (Atom)
0 yorum:
Yorum Gönder