Bir

Bir prenses hayata gülücüklerle bakan saflığın içinde boğulmayan. Prenses iki parçaya bölünmüş; iki parçası ne birbirine karşıt nede çok barışık.

Prenses var herkesin sevgilisi, saflığın insanlığın son perdesi. İsmi merak uyandıran ama karşısındakinin perdeyi kaldırıp bakmaya lüzum görmediği birisi. Her dertte bir kulak, her çözümde bir nokta. Prensesin hayatı bu. Duyguları ne ortalıkta serli nede çok açıktır. Sever herkesi, kimseyi kırmadan kalbiyle. Bir siyah bulut gelse de dağıtır onu tek gülüşüyle. Prensesin kalbi yumuşak bir pamuk gibi dokunulası ve sevilesi. Bulursa onu bir sevgi geri çeviremez kalbi. Herkese sevecenliğiyle bir isim bulur. Sevgisi onu konuşturur.Ya prenses gerçek mi adı ne gerçek prensesin. İşte diğer parçası adı onda saklı.Gerçek olan o.Bazen gerçekliğin farkına varamayan. İçinde hep bir küçük hüzün olan biri aslında. Prensesten farkı yok hiç. Belki de tek farkı sevinçleri, ağlaması gerçekten hisseden bir beden. İçindeki hasret büyüyor bir yabancıların şehrinde.Çaldığında bir kapıyı prensese açıldığı gibi açılmıyor kapı. Bazen suratına nazikçe bazen sinirli gözlerle kapanıyor kapılar. Sevdiğinde gerçekliği denediğinde.Gerçekliğin ötesini gördüğünde belki de yapacağı tek şey vuracağı bir tokat sevgiliye. O bir dikenli gül gibi.Tutacaksan sevgiyi ve acıyı birlikte tutmayı göze almalısın.Belki dikenler batar acı verir ama onu kokladığında ne acı nede başka bir şey sadece saf bir kalbin sevgisini hissedersin. Acının sonunda bu varsa kim bu güle hayır diyebilir ki. Aslında gül ilk filizlenmesinde toprağını kaybeder. Başka bir yere dikerler gülü.Yeni gül hasretin gülüdür yeşermeye başlamıştır. Bazen de hüznün gülüdür kırılgan ve nazik.Ona en çok yakışan kırmızı bir gül olmaktır sevginin gülü. Prensesle gerçeği aslında bir bütündür kalpleri ortaktır yaşantıları ortak olmasa da.Bir ağaç gibi dalını kesince ağacı değil herkesi ağlatırsınız.Belki en çok dalı kesen ağlar.Kalbi taş olsada taştaki bir yarık yeter girer hüzün oradan. Ağaç bir dalla ölmez. Onun yapması gerekenler vardır herkese mutluluk vermek, yeni filizler oluşturmak.

Bir masal belki bizim ki. Prenses aşkını birine verdiğinde o da haketiğinde masalımız bitecek.Gerçek bir masal.ya masal bitince ne mi olacak? Ağacın kalbindekinin irkinmesi, parlaması, meyvelerinin parlayarak ağacı renklendirmesi. Ağacın kalbindeki bir gül; dikenli bir gül. Dikeni hala batmaya hazır ama bir fark var o gül yalnız değil artık.
____________________________________________________________

Sevmek sadece aşık olmak değildir. Bir sevgiliniz gerçek bir prenses olmasa da sizin kalbinizin prensesidir bunu unutmayın. Belki anlattığım kadar mükemmel olmaz ama sevginizi verirseniz bir şeyler değişebilir ama sadece vermekten korkmayın.Sevdiğinizi inciltmeyin; bu kolaydır tek söz yeter bu çizgi incedir.Ne çizgiyi ne sevginizi bozun.
Prensesiniz,dostunuz yada aşkınız sizi bekliyor...