Soğuk bir gün, dışarıdayım üzerimde bir hırka ayağımda her zamanki gibi spor ayakkabılarım.Yürüyorum zihnimde tam bir yolum yok ama her zamanki gibi bir şeyler için yürüyorum.
Hava soğuk ve saçlarımı okşayan sert bir rüzgar var. Sokaklar oldukça sığ, çok az kişi koşuşturarak geçiyor. Ağaçlar her rüzgar estiğinde bir yaprağını kaybediyor, sağa sola yalpalanıyor. Yürüyorum her adımımda karşımdan gelen birkaç kişiyi görüyorum telaşenin ve soğuğun ateşlediği bir hızla geçiyorlar. Ben herkesin aksine sakin adımlarla yürüyorum. Köprünün üzerinde buldum kendimi aşağı baktığımda delicesine akan bir ırmak vardı. Karşımdan yaşlı bir adam geliyordu bastonuna tüm gücüyle bastırarak. Bir parçasıymış gibi sarılarak yürüyor kıvrak adımlarla. Yanından genç bir bayan geçiyor koşar adımlarla üzerinde kalın bir palto ve ayaklarında botlarıyla. Köprünün parmaklıklarından sıyrılıp diğer tarafa baktığımda yere oturmuş bir çocuk gördüm. Üzerinde ince bir buluz ayaklarını tam kapatmayan ayakkabılar. Eğildim yanına, baktım gözlerinin içine. Gözlerinde kızgınlık, üzüntü, sevinç her şey vardı. Bir an çocukluğumu hatırladım. Herkes şemsiyeyle gezerken ben ıslanırdım. Bir kaç su damlası bana bir şey yapamazdı. Belki beni daha diri tutardı. Düşünceler sardı birden. Ama rüzgarın sesiyle irkildim artık büyümüştüm parlayan gözlerim gibi onlarda geride, çocukluğumda kalmıştı artık. Üzerimde bir hırka vardı çıkardım ama hırkayı çıkarırken vücudumun her yerine iğneler batıyormuşcasına bir histi sardı bedenimi. Belki de ilk defa soğuğu hissetim; gerçek soğuğu. Çocuk baktı bir an hiçbir şey söylemeden. Devam etti donuk sabit bakışlarıyla bakmaya. Ben devam ettim yürümeye tekrar aynı yolda. Artık üşüyordum gerçekten üşüyordum ama büyüktüm buna katlanabilirdim. Sıcak evinde oturan biri değildim ben bu sokakların çocuğuydum. Belki de öyle hissediyordum. Yürüdükçe düşünüyordum titrememe dur diyemeden. Eğer hırkayı vermezsem sanırım arkama bakacaktım, ilk defa arkama bu denli bakacaktım. Arkama bakmamayı öğrendiğimi sanıyordum ama..
Yürüdüm en sonunda evime vardım.Soğuk öyle işlemişti ki içime ellerim açamadı kapıyı.Günün sonunda yatıyordum vücudumun ve düşüncelerimin ateşinde....
0 yorum:
Yorum Gönder